[ad_1]
रविवारची सकाळ उजडली तिच विनायक मेटे यांच्य आपघटी नियमाच्या व्रताने…. राज्याचे मुख्यमंत्री एकनाथ शिंदे म्हणजे आज मराठा समाजाच्या प्रस्यंसठी क्रांती मोर्चाच्या पादुकल्यांची विशेष सभेत बोलले असते. किंवा बैठकीला विनायक मेटे यान्ना मुख्य निमंत्रण असायचे. मध्यंतरी बीडमध्ये मोठा कार्यक्रम आस्तानाही, त्यानंतर कार्यक्रम सोडुन विनायक मेटे मुंबईकडे रवाना झाले. मध्यरात्री सुरू झाला प्रवासाचा शेवत पहाटेचा अपघात झाला. मुंबई पुणे स्पीडी हायवे खालापुरजव तांच्या गाडीला अपघात झाला. अपघातानंतर कोणतीही वैद्यकीय मदत मिळाली नाही. आजारपणापर्यंत प्राणज्योत मालवली असती.
विनायक मेटे यांची हे ओख आंदोलनाचे नेते असायचे. मराठा समाजाच्या प्रश्नाचा प्रश्न फोडण्यासाथी ते सतत आंदोलनच्या मध्यातून शक्तिध्यानाच्या प्रश्नाच्या याच्या. फक्त रास्तव्याच्या लढाईत ते आग्रेसर सात स्तर समत तिल आमदारांचा आवाज ‘शांत’ अस्ताना कायदेशीरता देखील मराठा समाजाचा प्रश्न प्रश्नसाथी ते सत्ता ध्यान भांडत. सामाजिक न्याय मिला पाहीजे, आशी ही शेवटची भूमिका असायची. आघाडी आणि युतीसोबही यांचे काम सर्व पत्ती करते बार त्यांचे संबंध चांगले राहिले असते. ज्येष्ठ नेत्यांच्य नासा त्यां थुक होतया । कोंत्या वेली काम भूमिका घ्येची, ज्योतुन समाजाचे प्रश्न मिट्टिल, अरे त्याना बरोबर कायचन. यादराम्यां ते सत्ताध्यान जाऊं मिटत, सत्ताधारी मनशीलागी करतत, असे आरोप केले. गेला प्रश्न मितविन्यसाथी सत्ता उमेदवार जुवूं ग्यावाच खर्च, दिसंग ते पथग्रवले राहे.
जनआवाज अस्ले, महाराष्ट्रावर छप पडून दिल्लीला कबीज करू पाहनारे, प्रमोद महाजन-विलासराव देशमुख-गोपीनाथ मुंडे- राजीव सातव हे नेते हाथ खेलता गेले. किंवा सागल्या नेत्यांची मराठवाड्यावर छाप असती. फक्त आपल्या जिल्ह्यापुरते मर्यादित ना रहाता किंवा नेत्याच्या राज्य आणि देशपातळीवर काम झाले असते. त्यांच्य कामाने त्यना ओख मिली देशभर. किंवा नेत्यानंतर भेटला यांच्यवर मोठी हे उत्तर असायचं. मराठवाड्याचा आवाज कमकुवत असत्या असत्या, मराठा समाजाचा प्रश्न मध्यम झाला असता, तर आवाज बुलंद झाला असता कारन्याची उत्तरे देताना मेटे यंच्यावर. आतापर्यंत संपूर्ण राज्य व्यापले जाणार होते. पण आता संभाजीराजेंच्या खंड्याला खंडा लावूं नेतृत्व कराईची वे आली आली, तेवा माटेना कळाणे आसन हिरावून नेल.
मराठा समाजातील आरक्षणाचा प्रश्न सर्वोच्च न्यायालयात आला आहे. नौका आरक्षण प्रश्न माटे गेले अनेक वर्षे लढत असत. जोपर्यंत आरक्षण मिळाले नाही, तोपर्यंत मन:शांती मिळाली नसती, आसन गडगडाटासह झाले असते. किंबहुना आरक्षण तोपर्यंत मराठा समाजाच्या मुलान्ना पात्रता सोय सोई सुविधा मिनीसाथी सरकारी शिष्टाचार ते मंद राहिले. आता आरक्षण प्रश्नी बाहेर काढले आहे, व्हिजन काय आहे, अस्ताना विनायक मेटचें अकाली जनम, अशा त्रासदायक प्रतिक्रिया, सर्वसामान्यांच्या मताचा वर्षाव होत आहे.
शांत, संयमी, लढाऊ, सराव, कणखर, आक्रमक, विनायकराव मेटेंना आदरांजली…!
[ad_2]
